ABD ile İran arasında yürütülen diplomatik görüşmeler, Tahran yönetiminin elinde bulundurduğu zenginleştirilmiş uranyum stokları konusundaki anlaşmazlıklar nedeniyle kilitlendi. Süreci takip eden arabulucu ülkeler, taraflar arasındaki görüş ayrılıklarının aşılmaması durumunda Batı Asya'da yeniden askerî tırmanış yaşanabileceği uyarısında bulunuyor.

Washington'un Talepleri ve Tahran'ın Millî Çıkarları

Al Arabiya English'in üst düzey kaynaklara dayandırdığı bilgilere göre, Washington yönetimi Tahran'dan elindeki mevcut zenginleştirilmiş uranyum stoklarını yok etmesi ve gelecekte yeni zenginleştirme faaliyetlerine girişmeyeceğine dair somut, yazılı garantiler talep ediyor. Ancak İran tarafı, sadece diplomatik bir çıkmazdan kurtulmak için aceleye getirilmiş veya kalıcılığı şüpheli bir anlaşmayı kabul etmeyeceğini beyan ediyor.

İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi, basına verdiği demeçlerde, ülkesinin "ne savaş ne barış" durumunda kalmak yerine, onurlu ve kalıcı bir mutabakat aradığını vurguladı. Arakçi, geçmişteki ateşkeslerin kısa sürede bozulduğunu hatırlatarak, "Bugün bir anlaşmaya varıp iki ay sonra bunun ihlal edilmesinin ve savaşın tekrar başlamasının ne anlamı var?" ifadeleriyle, Washington'un tutumuna yönelik güvensizliğini dile getirdi.

Stratejik Ayrışma ve Diplomatik Kanallar

İran Dışişleri Bakanı, %60 oranında zenginleştirilmiş uranyum stokları üzerinde müzakerelere açık olduklarını ancak bu malzemenin ülke dışına çıkarılmasını kesinlikle reddettiklerini belirtti. Tahran'ın güvenlik endişelerinin ve ulusal çıkarlarının gözetildiği adil bir formül arayışında olduklarını kaydeden Arakçi, Katar ve Pakistan gibi arabulucular üzerinden mesaj alışverişinin devam ettiğini doğruladı.

Öte yandan Tahran, ABD'nin yaptırımlar ve güvenlik endişeleri konusundaki tutumunu değiştirmesi durumunda Hürmüz Boğazı'na dair diplomatik bir çözümün mümkün olabileceği mesajını veriyor. Washington cephesinde ise Trump yönetimi, İran ile kapsamlı bir anlaşmaya duyulan ihtiyacı sorgulayan bir politika izlemeye devam ediyor. Bölgedeki mevcut gerilim, iki başkent arasındaki karşılıklı güvensizliğin ve stratejik hedeflerin farklılaşmasının bir sonucu olarak derinleşmeyi sürdürüyor.